Kurs zatytułowany “Coaching i mentoring to support teachers”, w marcu 2024, w Budapeszcie, oceniam jako najlepsze merytorycznie szkolenie w jakim dotąd wzięłam udział. Doświadczona prowadząca, w sposób niezmiernie ciekawy i profesjonalny, uświadomiła nam, jak ważne jest budowaniu silnej i stabilnej społeczności szkolnej, w której nauczyciele współpracują, bez lęku czy wstydu odwiedzają się nawzajem na zajęciach i angażują we wzajemne uczenie się od siebie i rozwijanie na wielu płaszczyznach.
Celem kursu było nauczenie się, jak stworzyć środowisko wspierające, w którym nauczyciele korzystają z mentoringu, zamiast być tylko oceniani. Jako uczestnicy dowiedzieliśmy się, jak wspierać współpracę i rozwój zawodowy nauczycieli poprzez mentoring. Poznaliśmy techniki budowania relacji z mentee. Zrozumieliśmy, że mentorowanie to nie tylko przekazywanie wiedzy i doświadczenia, ale także empatia, zrozumienie i wsparcie. Uświadomiliśmy sobie, jak ważny to proces w po pandemicznej rzeczywistości.
Dzięki naszej niezwykle profesjonalnej trenerce, w formie bardzo praktycznych ćwiczeń i zadań, poznawaliśmy i ćwiczyliśmy podstawowe zasady i techniki mentoringu, rozwijaliśmy umiejętności interpersonalne, w szczególności te związane z budowaniem relacji, komunikacją zawodową, aktywnym słuchaniem i udzielaniem konstruktywnej informacji zwrotnej. Wspólnie z uczestnikami zbudowaliśmy strukturę motywującej rozmowy po obserwacji lekcji. Rozmowy, która nie ma oceniać, lecz pomóc w refleksji i rozwoju zawodowym.
Szkolenie było przeznaczone dla doświadczonych nauczycieli, pełniących funkcję mentorów, a także dla dyrektorów metodycznych i kadry zarządzającej szkołą. Wyjątkowym atutem była 16-osobowa międzynarodowa grupa uczestników- edukatorów i dyrektorów z różnych europejskich krajów- Hiszpanii, Portugalii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Litwy i Polski. Prowadząca świadomie wykorzystała podczas zajęć naszą chęć networkingu i wymiany doświadczeń i przeznaczyła odpowiedni czas na dyskusję. Wymiana opinii i pomysłów w gronie doświadczonych nauczycieli była bezcenna, pozwoliła mi zrozumieć, jak nauczyciele pracują w różnych krajach, czym różnią się nasze systemy edukacji i jakie wyzwania stoją przed współczesnymi edukatorami.
Niezwykle ważna była dla mnie możliwość spotkania nauczycieli z różnych krajów, którzy sami zasiedli w szkolnej ławce i dzielili się doświadczeniami i inspirowali nawzajem. Była to świetna okazja do budowania międzynarodowych relacji i planowania wspólnych projektów i aktywności edukacyjnych.
